Sommige audiopuristen kijken vast neer op het gebruik van een iPhone of iPod als audiobron. Toch zijn er meer en meer mensen die zo’n toestel precies daarvoor gebruiken. Meer zelfs, er is blijkbaar een stevige vraag naar oplossingen die een betere geluidskwaliteit bieden en een bereidheid om daarvoor te betalen.
Wellicht was de B&W Zeppelin de eerste iPhone-speakerdock die inpikte op dat sentiment, maar ondertussen zijn er nog genoeg andere premium docks op de markt. Onlangs kwam bijvoorbeeld de Bang & Olufsen BeoSound 8 aan bod.
De NAD Viso 1 heeft alleszins het prijskaartje om bij die selecte club te horen. En ook de looks, want het betreft hier allesbehalve een compacte speakerdock met een onopvallend uiterlijk. De Viso 1 is een beetje tonachtige – om het wat oneerbiedig uit te drukken – met diepe basreflexopeningen aan de zijkant waaruit de lage tonen naar buiten rollen.
De iPhone plaats je in een houder die op zijn beurt gemonteerd is op een metalen beugel die los van de behuizing lijkt te staan. Visueel geeft dat het effect van een muziekspeler die in een baan rond de speaker cirkelt. Mooi om zien.
Zoals wel vaker bij speakerdocks, zijn de controls eerder minimalistisch. Exact drie vind je er op de beugel, net boven het NAD-logo, met nog een aan/uit-knop aan de zijkant. De iPhone-houder kantelt bovendien desgewenst negentig graden, zodat de telefoon in een liggende positie terechtkomt. Fijn, want dan kan je genieten van de Coverflow-view van de muziekapp die Apple meelevert met de iPhone.
,
Het aanbrengen van de iPhone gebeurt door de bovenste klem van de houder naar boven te schuiven, de telefoon in een dockconnector te plaatsen en dan de houder opnieuw naar beneden te schuiven.
Persoonlijk vind ik dat je er relatief veel kracht op moet uitoefenen, wat het gevoel geeft dat je de houder kan stuk maken. Misschien komt dat wel omdat ons testtoestel gloednieuw was en de houder daardoor nog wat stroef aanvoelde.
We schrijven trouwens consequent ‘iPhone’ in deze bespreking, maar uiteraard past ook de iPod Touch en iPod Classic in de Viso 1. Maar zelfs daar stopt het niet.
![](/assets/upload/import/2012/37/viso1c_par.jpg)
,
Op de doos van de Viso 1 staat niet ‘speakerdock’, maar wel ‘wireless digital system’. Dat is omdat dit toestel naast een dockaansluiting nog twee andere mogelijk- heden biedt om een bron aan te sluiten – beide vrij ongewoon voor een toestel zoals dit.
Om te beginnen vinden we achteraan een optische digitale ingang. Geen analoge aansluiting om een niet Apple-speler te koppelen dus, maar een mogelijkheid om bijvoorbeeld een pc of een streamer aan te sluiten. NAD suggereert dat je dat ook kan doen met een televisie, maar dat zal naar ons gevoel dan eerder iets zijn voor een studentenkot.
De verklaring voor die op het eerste zicht vreemde aansluiting zit ‘m in de technologie die achter de Viso 1 schuilgaat. Net als bij de exclusieve M2 en C390 DD versterkers uit eigen huis gaat het immers om een digitaal ontwerp, waarbij het bronsignaal binnen het digitale domein blijft tot het naar de speakers gaat. Het geeft in elk geval aan dat NAD gelooft in de kwaliteit van de Viso 1.
Sowieso is het belangrijk om weten dat de Viso 1 de muziekbestanden op een iPhone digitaal via de dock binnenhaalt. Vaak gebeurt dat via een analoge out in de dockconnecter, maar dat is gegeven de Apple-elektronica geen aanrader. Dan liever de DAC en digitale elektronica van NAD.
Daarnaast kan je via Bluetooth audio streamen. Dat is niet zo ongewoon, maar wel bijzonder is dat de Viso 1 de Apt-X-codec ondersteunt (zie hier voor meer info). Reguliere streaming via het A2DP-profiel is gewoonweg niet goed genoeg voor deze speakerdock, dus dat vinden we wel goed.
Het probleem is wel dat Apt-X-compatibele bronnen zoals smartphones voorlopig eerder zeldzaam zijn. Op onze redactie lag toevallig een HTC One X die in theorie wél met die codec overweg kan, maar in de praktijk bleek het toch niet evident om de functie in gang te krijgen. To be continued.
,
Tijd om wat muziek op de Viso 1 los te laten. We beginnen met Little Broken Hearts van Norah Jones. Geproduceerd door Danger Mouse, wat garant staat voor een warm jaren zeventiggeluid (zie Rome) met veel ruimte voor de stem. De Viso 1 laat de bassen goed nagalmen, terwijl de stem van Jones lekker naar de voorplan wordt gebracht.
De bassen ontsporen nagenoeg niet, ook niet als we op topvolume ‘Mary Jane’ van Cypress Hill en Sonic Youth afspelen. De goede laagweergave is vast op het conto van die tonachtige constructie te schrijven.
De gebolde voorkant zorgt er bovendien voor dat de Viso 1 een brede ‘sweet spot’ heeft. Dat maakt hem uitstekend geschikt voor een plaatsje op een kookeiland in de keuken.
,
Heel wat testtracks later kunnen we concluderen dat de Viso 1 mooi aansluit bij de NAD-traditie van eerder neutraal geluid, aangevuld met veel detail.
Dat maakt hem een goede allrounder die alle muziekstijlen aandurft. Op dit moment is dit wellicht onze favoriete speaker-dock, maar hij heeft wel een prijs.