Sony lanceerde de ZX100 in relatieve stilte op de voorbije IFA-beurs. Misschien wel omdat het liever alle aandacht gevestigd zag op de nieuwe trendy h.ear-lijn, dat ook een Walkman omvat. En misschien hadden de Japanners ook geen zin in nog meer kritiek, na de introductie van de 1.200 euro kostende ZX2 op CES 2015. In de media was vooral veel hoongelach te horen, niet zozeer over het toestel zelf maar wel over het prijspunt.
Nochtans is er al een tijdje iets gek aan de hand: muziekspelers (DAP’s) die dood werd verklaard met de opkomst van de smartphone met ingebouwde muziek-app, keren terug. En dan nog wel in premiumvorm, getuige de vele highend-toestellen van merken als HiFiman, Astell & Kern, Calyx – en Sony dus.
![](/assets/upload/import/2015/45/walkman-nw-zx100-2_par.jpg)
,
De ZX-100 is vormgegeven uit één blok aluminium, op het scherm en het afdekplaatje bovenaan na. Het geeft de speler een zeer hoogwaardige uitstraling. In de hand voelt hij zeer solide aan. Ook wat zwaar, want zijn 145 gram is ongeveer 2,5x meer dan de NW-A15 die ik er naast leg.
Met die Walkman van geen 200 euro deelt de NW-ZX100 de software. Dit is geen ‘slimme’ Walkman met Android – die bestaan ook – maar met een eigen OS van Sony dat puur rond muziek draait. Je kan er niets anders mee en apps installeren is geen optie. Aangezien er geen WiFi is, zou je met streaming-apps toch niets kunnen aanvangen.
Wel is er Bluetooth, dat je kan gebruiken om muziek te sturen naar een hoofdtelefoon of speaker. Dat kan met de SBC-codec, maar ook met de veel betere aptX of Sony's eigen LDAC-codec.
![](/assets/upload/import/2015/45/walkman-nw-zx100-achter_par.jpg)
Een aspect van de behuizing is wel opvallend. Aan de onderkant is de ZX100 iets dikker. Als je hem plat op tafel ligt en hem wil bedienen – toegegeven, niet een typische gebruikersscenario – dan durft hij wat te wiebelen. Erg is dat niet, maar omdat het om een duur toestel gaat was ik misschien wel wat beducht/angstig voor krassen.
De eenvoudige bediening via de toetsen vooraan en met de volumeknoppen vooraan vind ik verfrissend. Ja, het kan allemaal op je smartphone. Maar dat je een toestel kan vastnemen en binnen enkele seconden muziek zit te beluisteren is toch ook wel prettig.
,
De menu’s van de ZX100 zijn echt een terugkeer naar de pre-iPhone-dagen. Maar dat is helemaal niet erg. Je vindt heel snel de muziek die je wil en ook alle opties (zoals ClearAudio+, de equalizer en DSEE HX-upscaling) bereikt je in een mum van een tijd. Simpliciteit heeft ook zijn voordelen.
De ZX-100 lust werkelijk alle bestanden die we aanboden, tot hi-res PCM (ALAC, FLAC, WAV) en DSD toe. En zelfs bij het langdurig beluisteren van hi-res FLAC-bestanden was de autonomie verbluffend goed. 45 uur zegt Sony, ik haalde dat probleemloos en meer.
De ZX100 komt met 128 GB opslagruimte die je zelfs kan verdubbelen met een microSD-kaartje.
![](/assets/upload/import/2015/45/walkman-nw-zx100-3_par.jpg)
Tijdens de eerste weken van de test liep de ZX100 regelmatig vast op bepaalde muziekbestanden. Na wat communicatie met Sony – ik vermoedde dat de oorzaak Mac-eigen systeembestanden waren die meereisden bij het kopiëren van muziek – werd het probleem opgelost met een firmware-update. Sindsdien werkt de ZX100 als een droom.
Officieus hoor ik dat deze Walkman een output heeft van 15 mW met een onbekende impedantie. Dat is niet superkrachtig, maar net voldoende om zuiver de Beyerdynamic T90 (250 ohm) of Sennheiser HD650 aan te drijven aan redelijke volumes. Bij een veeleisende hifi-hoofdtelefoons zou ik toch een bijkomende versterker aanraden, zoals de Sony PHA-1A die met een gepaste kabel komt om muziek digitaal in te lezen. Want helaas, Sony houdt wel nog vast aan zijn eigen Walkman-connector.
Bij de ZX100 worden de MDR-NW750 in-ears geleverd. In de menu’s is er een optie om de klank deze in-ears aan te passen. Kies dat maar, want ze klinken anders (en op andere toestellen) echt wel te wollig, zeker in het laag. Met de NW750 zou je ook kunnen rekenen op digitale noise-cancelling, maar echt onder de indruk was er ik er niet van.
,
De NW-ZX100 is ‘maar’ de helft van de prijs van de ZX2, maar is eigenlijk minstens even goed – zo niet beter. De vraag blijft natuurlijk: wie koopt een muziekspeler van bijna 700 euro? Liefhebbers van een bepaald luxegevoel, vermoed ik, want hoewel de Walkman zeer goed klinkt is de afstand met de lager geprijsde modellen klankmatig niet extreem groot.
Qua afwerking zit de ZX100 op een hoog niveau. Het is een echt juweeltje van een DAP dat bijzonder goed klinkt.